Historia KapliczkiHistoria Kapliczki rozpoczyna się w czasie ostatnich walk o niepodległość Polski. Maleńką świątynię polecił w 1915 r. wybudować „ Na większą chwałę Bożą” - wojskowy lekarz – OSKAR FRÄNK – a wykonawcą budowli był Okocar Simecek. Kapliczka, w której nad drzwiami wejściowymi widniał napis: „PER CRUCEM AD LUCEM” - „Przez Krzyż do światła” - została zbudowana z drewnianych podkładów kolejowych ułożonych bezpośrednio na ziemi, przykryta gontami - w celu upamiętnienia miejsca pochówku walczących w okolicy frontu żołnierzy austriackich.

A druga wersja genezy historii Kapliczki mówi, że powstała jako wotum za ocalenie od zarazy cholery.

W późniejszych latach, mogiły otaczające niegdyś Kapliczkę przeniesiono na cmentarzysko wojenne w Kalisiu-Ogonowie u podnóża tzw. „Kociej Góry”. Kto tego dokonał i kiedy tego dziś już nie pamięta. W kaplicy znajduje się obraz Matki Bożej Częstochowskiej. Prawdopodobnie jego fundatorka – Helena Barczyk-przemyciła obraz z Częstochowy. Mieszkała opodal Kapliczki i przez długie lata, rozmodlona opiekowała się obiektem aż do swojej śmierci w 1943 r.

Pierwsze nabożeństwa prowadziły Siostry Karmelitanki Dzieciątka Jezus, które prowadziły na terenie fabrycznego osiedla ochronkę dla dzieci, służąc w rozmaity sposób mieszkańcom. Ta kaplica to kolebka „ Żywego Różańca”; przez długie lata modlitwom Kółka Różańcowego przewodniczyły: Aniela Kołodziejczyk, Bronisława Kajda i od 1991 r. do dzisiaj Barbara Bieda.

W latach 60, kiedy religię usunięto ze szkół, lekcje religii odbywały się w tej niewielkiej kaplicy. W bardzo trudnych warunkach lokalowych, gdzie jednorazowo musiała pomieścić nawet 30-40 dzieci, oświetlana 12 lampami naftowymi, odbywała się katechizacja dzieci i młodzieży.

W latach 70 – w dwóch etapach, Kaplica została rozbudowana i zmodernizowana dzięki staraniom i determinacji S. Mileny Widlińskiej i ofiarnej pomocy rodziców.

Historia KapliczkiPonieważ Kaplica była niewielka za namową rodziców bez pytania o zgodę ówczesnych władz, rozbudowano ją o kilka metrów . Pozwoliło to kolejnej klasie oczekiwać na lekcje religii w Kaplicy, a nie pod gołym niebem. Prace stolarskie wykonał miejscowy stolarz Antoni Dela. Ściany z zewnątrz częściowo obito płytą pilśniową i deskami, ozdobione listwami, co sprawiało wrażenie , że jest obita deskami. Pomalowano, ocieplono, doprowadzono elektryczność , wewnątrz wyłożono boazerią drewnianą. Dach pokryto blachą.

W latach 80 dzięki ofiarności okolicznych mieszkańców, obraz Matki Bożej został poddany renowacji.

To tutaj podczas peregrynacji relikwii Krzyża Świętego (po diecezji Kieleckiej/1986 r.), odprawiona została pierwsza msza Święta przyszłej Parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, rozpoczynająca duszpasterstwo Parafii.

Upływ czasu zrobił swoje: drzewo toczone przez korniki zmurszało, blacha zardzewiała, we wnętrzu czuć było wilgoć i stęchliznę.

Dzięki staraniom Ks. Proboszcza Tadeusza Maja i przy pomocy parafian w lipcu 2008 r. cała Kaplica została rozebrana i spalona, zgodnie z zaleceniami wojewódzkiego konserwatora zabytków z Krakowa (Jan Janczykowski).

Po sporządzeniu projektu budowy nowej Kaplicy przez inż. Józefa Ducha-w sierpniu 2008 roku zostały wykonane fundamenty przez Wojciecha Ciepała.

W 2009 roku – firma Jana Funka z Krakowa, przystąpiła do budowy kaplicy, aby 6 grudnia 2009 r gotową oddać do użytkowania. Obecny jej  wygląd zgodnie z zaleceniem konserwatora zabytków nawiązuje do pierwowzoru. Tak jak wtedy została zbudowana z bali drewnianych. Prace blacharskie na dachu wykonał Wacław Gorgoń. Dach dwuspadowy-pokryty blachą – zwieńczony zachowaną w stanie nienaruszonym Kopułą-wieżyczka z sygnaturką ma znowu okienka, tak jak na pocztówce z 1918 r.

Historia KapliczkiGruntownie odbudowana Kaplica w dniu 29 maja 2010 r. w czasie uroczystej Eucharystii – celebrujący wraz z Ks. kanon. Tadeuszem Majem i Ks. kanon. Leszkiem Styczniem – Ks. kanon. Antoni Kwiatkowski poświęcił zarówno budynek i znajdujące się w nim obrazy: Matki Bożej Częstochowskiej i obraz Serca Pana Jezusa  - namalowany przez S. Karmelitankę – siostrę Marcelinę.

Wyżej wspomniani Księża, wraz z Siostrą Mileną obecną na uroczystości, przed laty tutaj uczyli dzieci i młodzież religii. Licznie zebrani wierni  w znacznej większości byli uczniami i uczęszczali do Kapliczki na Katechezę.

26 marca 2011 miało miejsce poświęcenie Stacji Drogi Krzyżowej i odprawione Nabożeństwo Drogi Krzyżowej.

Kaplica od swego zarania, aż do dnia dzisiejszego jest miejscem modlitwy miejscowych wiernych. W maju – śpiew Litanii Loretańskiej i pieśni Maryjnych – czerwiec – króluje Najświętsze Serce Pana Jezusa, październik rozbrzmiewa Różańcem, a Kółko Różańcowe modli się na comiesięcznych zmiankach. Dwa razy do roku sprawowana jest tutaj Eucharystia, a w Wielką Sobotę ma miejsce uroczyste poświęcenie pokarmów.

Dziś Kaplica odzyskała dawny blask dzięki staraniom Ks. Proboszcza Tadeusza Maja, ofiarności Parafian i z pewnością będzie służyć następnym pokoleniom, jako miejsce modlitwy i świadectwa historii skrawka tej ziemi, w którym jesteśmy zakorzenieni!

 

Barbara Bieda

 


Zdjęcia kapliczki z 2005 roku (czyli sprzed gruntownej odbudowie) dostępne tutaj.